آری هفده سال گذشت. هــنـوز این ابـزار نـوشــتـن فـارســی از چـپ مـی نـویـس اد. بـســیـار دشـوار اســت. چـون ســال هـا بـا هـیــچ فـارسـی گـوی ســخـن نـه گـفــتـه ام ایـن زبـان زیــبـا بـه آرامـی از یـادم بـه درود مـی گـویـد. آن سـرزمــیـن پـر شــکوه آمـاج آتـش افـکــنـی دُش خــیـم تـریـن نـا نـژاده تـریـن و کــیـن تـوز تـریـن تــیـره گـان مـردمـان شــده اســت.
پرســش ایـن اســت: چـرا از نـوشــتـن بـاز ایـســتـادم؟ در آغـاز پـاره ای از مـردمـان بـه بـاز بـیــنـی ایـن نـوشــتـار هـا مـی آمـدنـد و گـاه مـرا نـیـز وا مـی جـویـیـدنـد. بـرخـی کـه گـذشــت گـویـا از شـنـیـدن دوســت داشــتـه هـایـی کـه بـه آن خـوی کـرده بـودنـد نـا امــیـد شــدنـد. کـم کـم شــمـار خـواهـان بـه صــفـر رســیـد. مـن خـود نــیـز دچـار رنـجــیـده گـی هـای پـی در پـی مـی شــدم. پـس ایـن کـار نــیـز بـه وامـانـده گـی گـرویـد. تـازه گـی آمـار بـازدیـد را نـگـاهـی انـداخــتـم در یـک ســال گـذشــتـه بـیـش از هـزار دیـدار از ایـن نـوشــته هـا گـزارش شــده اســت.
پستها
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر
توجه:فقط اعضای این وبلاگ میتوانند نظر خود را ارسال کنند.